Nobelprijswinnaar van 2002. Had niet eerder iets van hem gelezen. Absoluut de moeite waard. Ondanks de niet lichte onderwerpen zoals hoe te leven met je geweten - sommigen kunnendat niet en plegen zelfmoord -- is het geen deprimerende literatuur maar juist stimulerende. Er is iets in de toon dat me aan Primo Levi doet denken.
Over Kertész in de Groene Amsterdammer
Great read! Interesting structure, fantastic writing, simple, elegant, contempory. Beautiful. See extract at the guardian website:
books.guardian.co.uk/extracts/rhodes
Mooi.
flaptekst:
Beschrijving Mensen kunnen op verschillende manieren wegraken. Stijn Bekkering weet er alles van: hij verliest zijn vrouw Geesje bij een auto-ongeluk. Hij heeft haar niet zien sterven en ook niet begraven zien worden omdat hij in coma lag. In zijn rouwperiode hoort hij dat zijn zoon Harry met de noorderzon is vertrokken. Voor Stijn en schoondochter Sandra is zijn plotselinge afwezigheid een schok., Harry Bekkering zou gesignaleerd zijn in Lenfield, Nova Scotia, helemaal aan het andere eind van de wereld. Stijn vertrekt naar Canada en komt in dat eenzame landschap vol verhalen en raadsels, tot een onthutsende ontdekking. , Toch voelt hij zich in de houthakkerswouden op z'n gemak en blijft er hangen. Hij vestigt zich als beheerder van een uitdragerij en maakt er vrienden: de jonge, ondoorgrondelijke Tracy, bij wie hij intrekt, en de monumentale kunstenaar Bruce Grady, specialist op het gebied van de Maori-cultuur. Stijn hoort verbijsterende feiten uit hun leven., Buiten is het maandag is een roman die gaat over mensen, dingen en gebeurtenissen die uit het zicht verdwijnen en langzamerhand herinnering worden.
Jaar 2003
Bij het lezen van dit boek borrelt een citaat van Dorothy Parker op: "Dit is geen boek dat je zomaar aan de kant legt. Je moet het zo hard mogelijk weggooien".
Jasses wat een leuterij. Jammer van mijn tijd.
Weer teruggevonden! Rond 1987 gelezen en was er toen erg van onder de indruk. Sindsdien heb ik al vaak misgegrepen omdat het boek verdwenen was; uitgeleend en niet teruggekregen. Maar in een tweedehandswinkel zag ik het laatst staan, dezelfde uitgave. Sinds kerstmis 2003 lees ik regelmatig een aantal bladzijden, of een hoofdstuk. Ik lees het bewust heel langzaam zodat het lang kan duren en omdat ik weet dat je niet snel de draad kwijtraakt bij dit boek.
Het is nog bijna net zo goed als de eerste keer.
Het is het levensverhaal van een man op leeftijd die in zijn tuin terugdenkt, geesten uit het verleden ontvangt, zijn jonge vrouw neemt, mensen en ideeen aanklaagt en vergeeft (of juist omgekeerd), een beschouwende roman.
Currently on my bedside table.
Helen Fielding (Bridget Jones) says about it:
'A sharp, funny and hugely entertaining insight into the male psyche' .
Well maybe, but somehow it annoys me. It could have been a good book - Baddiel actually is a good writer - if it wasn't trying so hard to be modern, cool and hip, and funny on top. But then again maybe him and I don't share the same sense of humour
beautiful. The preface is an essay that gives away the storyline but that doesn't matter.
"The narrator, Charles Arrowby, is a tyrannical director-playwright who, after 40 years, again makes contact with his worn-out childhood sweetheart, bullies her without being able to change, and then starts an affair with an equally monstrous 18-year-old girl."
from: http://www.kirjasto.sci.fi/imurdoch.htm
Het kan me niet pakken, ik weet dat dat aan mij zal liggen, misschien ook aan de wat houterige vertaling. ik weet niet.
Familiegeschiedenis. Mooi geschreven, scherpe observaties en karakterbeschrjvingen en hier en daar beslist humoristisch.
Carol Shields is afgelopen zomer overleden. Ze schreef ook Larry's Party waarvan ik een paar jaar geleden erg genoten heb hoewel ik het nog steeds jammer vindt dat ze in dat boek niet meer aandacht besteedde het beroep van de hoofdpersoon: doolhof-ontwerper. Op de een of andere manier beschreef ze het alsof het een buxus-stileringsobsessie betrof in plaats van dit in geschiedenis gedrenkte uitzonderlijke beroep. (misschien was ze bang het gegeven uit te melken)
Ik heb "Unless", van haar nog op de plank. John heeft het net uit en zegt dat het goed is. Ik ben benieuwd en verheug me.
verzameling verhalen waarvan de novelle "zonder trommels en trompetten" de kroon spant.
A novel (in french!) about an "illegal" orphanage of children of prostitutes written from one of the childrens' point of view. It is moving and funny and I am damned proud to be able to read it in its original language! Thank you James B. for giving me this book, I'll definitelly will read more by Gary.
Terrific to revisit this oldie. It is still very much worth reading. Takes me back to my childhood but at the same time a find a lot more in it than just a boys adventure book. Beautifully written and rather elaborate observations.
(1984)Never appealed to me when it was hyped about fifteen years ago. It is good, real good, but it also bothers me here and there, it is chilly and distant and I don't relate very much to the characters. Kunderas' philosophy is a bit naive here and there, some thoughts are milked others are just a scetch. I don;t regret having read it but on the other heand it won't stay with me either. What I liked was the voice of the author that pops in unexpectedly and in perfect doses, always legitimate and clarifying. that bit is done with the greatest perfection I have ever encountered.
Anthology that is often funny. All kind of columns written by all kinds of people, published since 1925 in the New Yorker. Very entertaing at times, every now and again too corney and out-dated.
Random House 2001
ISBN 0 375 50475 3
flap/blurb: “Requiem voor een vriend is een poging om, door alle feiten op een rij te zetten, achteraf greep te krijgen op een leven dat bij herhaling onvoorspelbaar is gebleken.” Mooi boek, goed geschreven maar ergens bekruipt me het gevoel dat het niet bestemd was uitgegeven te worden, de auteur moest dit boek schrijven, maar ik, lezer, had het niet hoeven lezen. Voskuil schrijft mooie dialogen waarbinnen personen hun eigen karakter houden. Het is knap werk. (het is ook een mooie hardcover, eenvoudig en met grote aandacht en liefde vormgegeven, gedrukt en gebonden)
G.A. van Oorschot, Amsterdam
november 2002
ISBN 90 282 09867
Detective in Patricia Cornwell style. Many reviews talk about her “stealing” concept from Cornwell and that might be true. Nevertheless her writing might be better, the detailing of the gory research at the coroners’ lab is superb and the dialogs very lively, sometimes funny even. I was however not deeply impressed by the diversification of the main persona’s, they all seem a bit alike. Having said that, I recommend every Cornwell fan to add Katy Reichs to their readinglist, it’s a thrill.
Arrow books 2003